W sprawie informacji o wydarzeniach lub kontaktu prasowego zapraszam do kontaktu przez ten formularz. Jeśli interesują Cię zajęcia indywidualne, poproś o zaproszenie na sesję roboczą.
Aby porozmawiać z Markiem o swoim problemie, wypełnij formularz – szybko odpowie.
Pracowałeś już nad swoją postawą, ale nie osiągnąłeś zamierzonych celów…
Kręcisz się w kółko i wciąż zadajesz sobie zbyt wiele pytań…
Jeśli chcesz pójść dalej i włączyć tę wiedzę do swojej pracy pedagogicznej, proponuję, abyśmy ruszyli naprzód razem.
Dla Marca Papillona
Z wdzięcznością za nieocenioną współpracę
w poradni dla Muzyków
Serdecznie,
Raoul Tubiana, cieszący się światową renomą, czołowa postać chirurgii ręki we Francji, może być uważany za jednego z twórców i propagatorów chirurgii ręki we Francji, a dzięki swoim pracom i publikacjom – za wybitnego nauczyciela.
Dla Marca Papillona
Przyjaciela i ucznia w dziedzinie fizjologii narządu ruchu muzyków.
Zafascynowany anatomią czynnościową I.A. KAPANDJI wykładał biomechanikę w szkołach fizjoterapii, co skłoniło go do napisania i zilustrowania trzech książek z anatomii czynnościowej, poświęconych kończynie górnej, kończynie dolnej oraz kręgosłupowi, tułowiowi, głowie i szyi. Przetłumaczone na trzynaście języków, wyróżniają się przede wszystkim wizualnym sposobem nauczania.
Concert artist, guitar lecturer in Sibelius-Academy and Helsinki Metropolia University of Applied Sciences
Marc Papillon wywarł ogromny wpływ na mój sposób pracy. Jego koncepcje i metody dotyczące ergonomii i gry na instrumencie zmieniają wszystko dzięki swojej prostocie i funkcjonalności. Efekty w mojej własnej grze i w grze moich uczniów są wyraźne i imponujące.
Dzień dobry, odzywam się po 3 tygodniach od szkolenia zawodowego. Przede wszystkim dziękuję za cenne informacje i rady, których nam Pan udziela – to otwiera zupełnie nowy świat w grze na instrumencie! Pracowałem nad stabilizacją nadgarstka i niemal natychmiast przestałem odczuwać ból u podstawy palca wskazującego i w nadgarstku. DZIĘKUJĘ!
Dzień dobry, chciałem tylko powiedzieć, że udało mi się przejść tydzień prób i koncertów (7–8 godzin dziennie) bez bólu, dzięki Pana ćwiczeniom rozgrzewającym i rozciągającym oraz technikom uważności i wybiórczego rozluźniania. Bardzo dziękuję!
Poszłam do Marca, żeby przygotować się do recitalu kończącego studia w wyższej szkole muzycznej, który miał zamknąć trzy dyplomy i trzy lata nauki. Bardzo zestresowana i naznaczona złymi doświadczeniami przed komisjami, zupełnie nie potrafiłam podejść do tego terminu ze spokojem. Marc najpierw pomógł mi zrozumieć przyczyny tego lęku i wyłączyć odruchy negatywnego myślenia. Stopniowo na nowo postawiłam radość grania i własną wrażliwość w centrum mojej praktyki, odkładając na bok nakazy i poczucie obowiązku. Odzyskałam chęć dzielenia się swoją muzyką, występując bardzo stopniowo i w atmosferze zaufania. W dniu recitalu byłam spokojna i gotowa, grałam hojnie, dla siebie i dla publiczności, i przekazałam swoją miłość do brzmienia i śpiewu mojego instrumentu. Przekraczając potrzebę bycia ocenianą i akceptując swoją osobowość, zebrałam pochwały komisji i najlepszą ocenę na roku. Daleko poza tym wynikiem droga, którą przeszłam dzięki Marcowi, pokazała mi zupełnie inny, fundamentalny sposób myślenia o praktyce i pracy: zamiast surowości i zasługi zrozumiałam, że zawsze można kierować się chęcią, ciekawością i radością grania.
Pomógł mi Pan zrozumieć, że źródłem moich problemów nie było moje ciało, lecz sposób, w jaki go używałem. Lekarz, który mnie prowadził, proponował operację, bo uważał, że mam zbyt luźne stawy – i oczywiście przerażało mnie to. Na szczęście spotkałem Pana i to naprawdę zmieniło moje życie! Dzięki Panu dobrze zrozumiałem anatomię mojego ramienia i dłoni oraz to, jak właściwie ich używać. To dzięki Pana wyjaśnieniom, radom i ćwiczeniom uświadomiłem sobie, które części mnie biorą udział w ruchach potrzebnych do gry na gitarze. Od tamtej pory wróciłem do normalnej gry na instrumencie, a umiejętność słuchania własnego ciała pozwala mi nie przekraczać granic, bez frustracji. Nigdy nie zdołam się Panu wystarczająco odwdzięczyć. Oprócz tego, że jestem muzykiem, uczę też w szkole muzycznej i w pełni włączyłem wszystko, czego się u Pana nauczyłem, do mojej pedagogiki; uważam, że przekazywanie tego uczniom jest kluczowe. Dziękuję!
Z tych warsztatów wyniosłem kluczowe wiadomości o anatomii i mechanizmach zaangażowanych w moją grę na instrumencie. Poznałem też różne techniki oraz właściwe słownictwo dotyczące partii mięśniowych, które szczególnie obciążam, grając na moim instrumencie. Ćwiczenia posturalne pozwalają mi zmniejszyć bóle pleców. Dzięki temu, gdy wykorzystuję je do rozgrzewki lub rozciągania mięśni, energia mojej gry – cielesnej i muzycznej – staje się coraz skuteczniejsza i trafniejsza.
W tych poszukiwaniach Pana ćwiczenia działają jak drogowskazy wyznaczające mi prostą drogę. Niektóre są trudniejsze od innych, ale i tutaj regularna praktyka pomaga mi stopniowo iść coraz dalej. Nie czuję żadnego bólu ani napięcia; powiedziałbym raczej, że rozluźnia to moje sztywności i pozwala mi pewniej podpierać ruch, bo angażując duże stawy, uwalniam te mniejsze. Natychmiastowy efekt: pełniejszy dźwięk, dźwięk, który oddycha!!! 🙂 Bardzo dziękuję!
Co za radość spotkać Cię znów wirtualnie. Czuję się uprzywilejowana, że mogłam uczestniczyć w warsztatach. Pomysł z filmami jest genialny – widzę, że z czasem po prostu zapomniałam o kilku szczegółach, a te nagrania odświeżają mi pamięć. Nie mam już bólów (zapaleń ścięgien) i znów zaczęłam grać bez bólu po… 20 latach. Na początku trochę się obawiałam tych zapaleń ścięgien i mówiłam sobie, że to „bez bólu” nie potrwa długo. A jednak się trzyma!!! Stosując rady, ćwiczenia, a przede wszystkim rozluźnienie podczas ćwiczenia, wszystko się ułożyło. Właściwie zdaję sobie sprawę (wreszcie!), że to, jak czuję się podczas ćwiczenia, jest bezpośrednio związane z tym, jak czuję się na „koncercie”. Nigdy nie jest za późno, żeby nauczyć się… dobrych nawyków. Krótko mówiąc, spokojny i rozluźniony umysł sprzyja spokojnemu i rozluźnionemu ciału, i na odwrót. Z niecierpliwością czekam na kolejne filmy. Dziękuję!
Dzień dobry, od bardzo dawna (35 lat!) cierpię na ogniskową dystonię ręki. Nie potrafię już grać arpeggiów ani nawet utrzymać kostki, ani nawet rozpoznać, jaki byłby właściwy ruch! Dodam, że jestem muzykiem o tradycyjnym wykształceniu (złoty medal konserwatorium…, konkursy, orkiestry…). Zdobyłem państwowe uprawnienia nauczyciela muzyki (CAPES). Jestem w głębokiej rozpaczy, bo przez te 35 lat konsultowałem się z wieloma specjalistami: fizjoterapeutami, kliniką chirurgii ręki, grafoterapią, neurologami, hipnoterapią; przeszedłem też dwie operacje: cieśni nadgarstka oraz przecięcia mięśni glistowatych palca serdecznego i małego prawej ręki… Przerywam to wyliczanie, bo lista byłaby bardzo długa, i pozostawiam Panu wyobrażenie sobie, jak wielki jest mój ból psychiczny i moralny z powodu tego, że nie mogę już grać. Moja bezradność jest ogromna, poświęciłem temu całe życie. Opis niemal dokładnie odpowiada przypadkowi, o którym mówi Pan w tym filmie. Czy może mi Pan pomóc, i jak? DZIĘKUJĘ!
Dobry wieczór, Marc. Powoli przechodzę przez Pana filmy, nie całkiem w tempie, w jakim bym chciał, bo mam wrażenie, że prowadzę wiele spraw naraz, ale krok po kroku robię postępy w organizacji i w regularności, do której dążę. Już teraz sprawia mi wiele przyjemności odkrywanie i przyswajanie Pana lekcji, a pytania, które we mnie budzą, wydają się bardzo potrzebne! Co więcej, właśnie zaproponowano mi udział w kwintecie dętym blaszanym z cenionymi muzykami, których podziwiam i szanuję. Zgodziłem się, więc będę musiał wrócić do świata muzyków, od których oczekuje się doskonałości. Chyba jestem na to gotów i myślę, że Pana rady i kompetencje będą dla mnie zbawienne i niezbędne. Nie zapominając o moich osobistych projektach muzycznych! Tak czy inaczej chcę grać muzykę na swoim instrumencie. Dziękuję!
Lecturer of Guitar and Guitar Pedagogy - Sibelius Academy, Helsinki, Finland
Jesienią 2015 roku Marc Papillon został zaproszony jako wykładowca do Akademii Sibeliusa w Helsinkach, w Finlandii. Przez kilka dni prowadził wykłady w formie kursu mistrzowskiego, które wzbudziły ogromne zainteresowanie naszych studentów, zawodowych gitarzystów i nauczycieli gry na gitarze w Finlandii. Wykłady Marca były niezwykle inspirujące; otworzyły nowe podejścia do procesów gry na gitarze. Połączył różne aspekty gry na gitarze (fizyczne, techniczne i mentalne) i zdołał pokazać, jak odnaleźć radość w pracy z tak wymagającym instrumentem.
Dzień dobry, Marc. Po kilku dniach spędzonych na Pana stronie pozwalam sobie przekazać pierwsze wrażenia na temat proponowanych treści. W ostatnich dniach obejrzałem około 30 filmów. Oto jak odbieram materiały, do których miałem dostęp. Moim zdaniem to prawdziwa kopalnia informacji. Porusza się tu naprawdę imponującą liczbę zagadnień i wydają mi się one niezwykle przydatne. W związku z tym muszę powiedzieć, że taka praca powinna być prowadzona we wszystkich szkołach muzycznych. Tyle na początek 🙂 Jeszcze raz dziękuję za udostępnienie mi tego wszystkiego. Miłego wieczoru!
Ogromnie dziękuję za tę inicjatywę, która niesie nadzieję wszystkim zawodowym muzykom żyjącym z tym ogromnym smutkiem, że nie wiedzą już, co znaczy grać swobodnie, i zmagającym się z niezrozumieniem otoczenia.
Dzień dobry, Marc, nadal jestem puzonistą solowym orkiestry Kastylii i Leónu w Hiszpanii. I dziękuję za Pana rady. W 2002 roku miałem dystonię, a w 2006 wróciłem do formy. Pana rady wciąż są stałym elementem mojej rutyny. Ćwiczenia fizyczne i mentalne, wrażenia itd… nadal jestem blisko tego wszystkiego i oczywiście całkowicie zmieniło to sposób, w jaki prowadzę lekcje gry na puzonie… Dziękuję, Marc.
Pana filmy są jasne i bardzo ciekawe, to dokładnie to, czego potrzebowałam. Tak się cieszę, że widzę światło na końcu tunelu, to dodaje mi otuchy. Dziękuję, Lise
Dzień dobry, Marc. Wyrażam głęboką wdzięczność za Pana pracę i szybką reakcję. Dziękuję za te raczej uspokajające informacje; co więcej, czuję się zrozumiany, a to bardzo ważne. Wszystko to pozwoli mi się rozwinąć pod każdym względem i uczyni mnie też lepszym pedagogiem. Organizuję się jak najlepiej, czyli codziennie robię sobie sesje ćwiczeń, powolne i metodyczne, żeby wszystko przyswoić. Jestem zdeterminowany i dość uparty (skrzywienie zawodowe..!). Jeszcze raz ogromnie dziękuję za tę wymianę, która mnie uspokaja i ogromnie wspiera!
Z tych warsztatów wyniosłem przekonanie, że problemy, które wydają się skomplikowane, a nawet niemożliwe do poprawienia, czasem okazują się łatwe do zmiany. Ustawienie podstaw dobrej postawy ciała – równowagi stóp, głównej osi, wyśrodkowanej i swobodnej głowy – już samo w sobie daje ogólną równowagę ciała. Te warsztaty uświadomiły mi, jak bardzo fizjologia i psychologia są ze sobą powiązane. Zbudowanie właściwej, optymalnej postawy dla lepszej gry i większego komfortu jest dla muzyka podstawą. Te poszukiwania, które są pracą na całe życie, mogą jednak być prowadzone za pomocą w gruncie rzeczy prostych narzędzi. Teraz, gdy mam poczucie, że lepiej znam mechanizmy ciała, poszukam zabawnych i przyjemnych sposobów, by je ćwiczyć i uczyć ich innych.
Dziękuję za te informacje, rozpoznaję się w Pana opisie. Nie mieszkam w Paryżu, więc bardzo miło jest móc śledzić Pana pracę na odległość. Przyjaciel muzyk opowiedział mi o Pana podejściu i z niecierpliwością czekam na kolejny film! Z przyjemnością oglądam Pana nagrania. Bardzo się cieszę, że środowisko muzyków coraz bardziej zwraca uwagę na swobodę gry (w szkołach muzycznych wciąż prawie tego nie ma, a to poważna sprawa!). Dorastałam, nie korygując dużych skrzywień pleców wynikających z tej wiotkości, o której Pan mówi. Nauczyłam się uświadamiać sobie napięcia i je zatrzymywać. Wszystko to przede wszystkim unikając prostowania się przez ściąganie barków do tyłu (różnicę między napięciem a właściwym tonusem bardzo trudno znaleźć). Wciąż natomiast potykam się o kwestię oddechu. Jako skrzypaczka często czuję się pod tym względem trochę zablokowana. Czy jest na to jakiś sekret? Jeszcze raz dziękuję!
Dzień dobry, Marc. Warsztaty wideo bardzo mi się przydały, Pana praca jest naprawdę świetna; utwierdziła mnie w kierunku, którym już szedłem, na przykład w kwestii propriocepcji. Dały mi też konkretne rozwiązania, takie jak wzmocnienie obręczy barkowej (jestem puzonistą) i zmiana oddechu, który był zdecydowanie za nisko, tak jak uczono mnie w szkole muzycznej. Dziękuję!
Jeszcze raz dziękuję, Marc, za te rady! Ćwiczenia rozciągające mięśnie obręczy barkowej i „uświadamiające” łopatki to dokładnie to, czego potrzebowałem. Efekt jest bardzo przekonujący, bo wczoraj mogłem ćwiczyć przez 4 godziny bez napinania pleców… coś, co jeszcze kilka dni temu trudno mi było sobie wyobrazić. Teraz muszę doprecyzować swoje odczucia.
Dzień dobry, od czasu tych filmów uwzględniam zalecenia we własnej grze na gitarze, ale też w pracy z uczniami. Jak się Pan domyśla, korzyści techniczne i dobre samopoczucie są wyraźnie odczuwalne. Dziękuję za rady i za to, że zawsze znajduje Pan czas.
Dzień dobry, w tych filmach rozpoznałem niezwykle pozytywny i szczegółowy przekaz, który pomógł mi zmierzyć się z problemami bólowymi. Dziękuję, że dzieli się Pan tą pracą w internecie; codziennie stosuję techniki, które poznałem u Pana, by poprawić swoją relację z instrumentem, i efekty są widoczne. Powodzenia w dalszej pracy!
Zapisałem się na Pana warsztaty „The Joy of playing” i jestem zachwycony. Chcę podziękować za tę ogromną pracę, fascynującą i bardzo pouczającą! Tak rzadko porusza się wszystkie te zagadnienia w kontekście gry na instrumencie… Mnie nigdy się to nie zdarzyło, a szkoda…
Szanowny Panie, chciałabym jeszcze raz podziękować za Pana wystąpienia 27 maja w Philharmonie oraz za rady, z których mogli skorzystać studenci konserwatoriów regionalnych (CRR). Wystąpienia te w pełni wpisały się w ten dzień „odkrywania zawodu muzyka orkiestrowego”, a opinie, które otrzymaliśmy zarówno od studentów, jak i od dyrektorów konserwatoriów, są bardzo pozytywne.
I remember from these workshops that problems which seem complicated, even impossible to improve can sometimes be easy to change. Put in place the fundamentals of a good body posture : foot balance, major axis, centered and independent head, already brings an overall balance of the body. These workshops made me conscious that physiology and psychology are very much related to one another. Building a proper and optimal posture for better performance and comfort is fundamental for a musician. This research which is a job that will last all our life can nevertheless be guided by simple tools, after all. Now that I have the feeling to better understand the mechanisms of the body, I will try to find fun and enjoyable ways to practice it.
How nice to find you virtually. I feel privileged to have completed the workshops. The idea of the videos is great, I realize that there are several details that I simply forgot with time, these videos refresh my memory. I never get those pains anymore (tendonitis) and I have started playing again after… 20 years. At first, I was a little afraid, because of tendinitis, and I kept telling me that “painless” would not last… It continues !!!! By applying the advice, and most importantly, the relaxation in practice, it was quickly placed. In fact, I realize that (finally!) the way of feeling in practice is directly related to the one felt during concerts. It’s never too late to learn … good habits. In short, a calm and relaxed mind promotes a calm and relaxed body condition, and vice versa. I am now looking forward to the next videos. Thank you !
Thank you very much for this initiative, which brings hope to all professional musicians who live with this great sadness to no longer know what playing freely means, and who are facing a lack of understanding from those around them.
In this quest, your exercises act as markers which create a straight pass for me. Some are more difficult than others, but then again, they gradually help me to go further. I feel no pain, no tension, I would rather say that it unties my stiffness, it helps me support my gesture in a more massive way, because by favoring my large joints, I release the smallest. Immediate result : a richer sound, which “breathes” !!! 🙂 Thanks a lot !
Hello Marc, I am still trombonist of the Castille Leon Orchestra in Spain. Thanks for your advice. I had a dystonia in 2002 and I recovered in 2006. Your advice are always part of my routine. Physical and mental exercises, sensations etc. I am still close to all of this and of course, it completely changed the way I give my trombone lessons… Thank you Marc.
Hello, since these videos I took into account the recommendations in my own guitar practice but also with my students. As you can imagine, the technical benefits and well-being are there for all to see. Thank you for your advice and your availability.
Thanks again for these tips, Marc! Muscular stretching exercises of the shoulder girdle and “awareness” of the shoulder blades are exactly the ones I needed. A very conclusive result since I was able to work for 4 hours yesterday without stretching out my back … something that I could hardly imagine a few days ago. I must now refine my feelings.
I remember from these workshops, essential elements about the anatomy and mechanisms involved in my instrumental practice. I was also able to discover different techniques as well as an adequate vocabulary on the muscular areas that I particularly use with my instrument. Indeed, postural exercises allow me to lessen my back pain. Therefore, by using them to warm up or stretch my muscles, the energy of my body and musical performance becomes more and more effective and relevant.
Concert Artist, Guitar Lecturer in Sibelius-Academy and Helsinki Metropolia University of Applied Sciences
Marc Papillon has greatly influenced the way I work. His concepts and methods about ergonomy and playing an instrument with ease are game changing in their simplicity and functionality. The results in my own playing and in that of my students are clear and impressive.
Hello, just to let you know that I managed to do a week of rehearsals and concerts (7 to 8 hours / day) without suffering, thanks to your warm up exercises, stretching exercises, your awareness and selective relaxation techniques. Thank you very much!
Lecturer of Guitar and Guitar Pedagogy - Sibelius Academy, Helsinki, Finland
In the autumn of 2015 Marc Papillon was invited as a lecturer to the Sibelius-Academy in Helsinki, Finland. During a few days he gave masterclass lectures, which aroused tremendous interest in our students, professional guitarists and guitar teachers in Finland. Marc’s lectures were incredibly inspiring; they opened up new approaches to the processes of guitar playing. He combined the different aspects (physical, technical and mental) of guitar playing and managed to demonstrate how to find the joy while working with such a demanding instrument.
Hi Marc Thanks again for a very interesting lesson! I came on a bit late so I didn't hear the beginning. I tried to log on to zoom, but I never came on for some reason. If possible I would like to hear more about the tongue at some point. Especially in relation to articulation on saxophone/woodwind. I think everybody struggle to get more speed in their articulation, so it would be extremely interesting to hear what you have to say about that. Anyway thanks so much for these giving and educational lectures! All the best !